 |
|||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
 |
|||||
|
Το Κρανίδι βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του Αργολικού κόλπου. Προς βορρά βρίσκονται τα Δίδυμα , δυτικά η θάλασσα του Αργολικού κόλπου, προς νότο το Μυρτώο πέλαγος και ανατολικά η Ερμιόνη και ο Σαρωνικός. Είναι χτισμένο σε λόφους με απότομες πλαγιές, με μεγαλύτερη κορυφή τον πευκόφυτο σήμερα λόφο της Αγίας Άννας. Σύμφωνα με την άποψη του ιστοριοδίφη Κωνσταντίνου Σάθα το Κρανίδι αρχίζει να αναφέρεται από το 1456 , όταν κάτοικοι από τα Κούντουρα της Αττικής , μετά την κατάλυση του Δουκάτου των Αθηνών, εγκαταστάθηκαν στην νότια πλευρά του λόφου της Μπαρδούνιας. Μία άλλη άποψη μας δίνει ο Πέππας Ιωάννης , ο οποίος υποστηρίζει ότι οι κάτοικοι από την περιοχή Κρανιδιά Αραχναίου μετακινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στο Κρανίδι το 1528 μ.Χ. Ο λόγιος Μητροπολίτης Κορίνθου Παντελεήμων στο βιβλίο του «Το Κρανίδι» , αναφέρει την πρώτη εγκατάσταση στα 1538 μ.Χ. , ενώ κατά τους διωγμούς του 1586-1587 μ.Χ. βρήκαν καταφύγιο στο Κρανίδι χριστιανοί από την Ήπειρο . Σιγά – σιγά προστέθηκαν και άλλοι από τη Ρούμελη και την υπόλοιπη Πελοπόννησο. Όσον αφορά την ονομασία « Κρανίδι » από πολλά έγγραφα φαίνεται ότι η περιοχή όλης της Ερμιονίδας ονομαζόταν και από τους ντόπιους και από τους κατακτητές Τούρκους « Κάτω- Ναχαγιέ », τουρκοελληνική λέξη που σημαίνει Κάτω Επαρχία . Ακόμη έχει διατυπωθεί η υπόθεση πως η ονομασία οφείλεται στη λέξη « Κραναός » , που σημαίνει γυμνότοπος , βραχώδης τόπος.Άλλη επίσης άποψη κατά τον Μητροπολίτη είναι ότι η λέξη « Κρανίδι » προέρχεται από το πανάρχαιο τοπωνύμιο «Κορωνίδα»,το μικρό νησάκι απέναντι από την Κοιλάδα .Η λέξη αυτή έγινε «Κρανίδα» και «Κρανίδι» από τους νεοφερμένους κατοίκους της περιοχής , διατηρώντας και τα τέσσερα σύμφωνα της πανάρχαιης ονομασίας «Κορωνίδα». Το Κρανίδι έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821.Οι Κρανιδιώτες ήταν στο πλευρό των Υδραίων Κουντουριωτών, ενώ είχαν ιδιαίτερες σχέσεις και με τους Σπετσιώτες. Τον Απρίλιο του 1821 Ο Κρανιδιώτης αρχιμανδρίτης και Φιλικός Αρσένιος Κρέστας, γνωστός σαν Παπαρσένης, σύναξε τους πολεμιστές της Ερμιονίδας και τους όρκισε . Στον τόπο όπου δόθηκε ο όρκος κυριαρχούσε μία όμορφη γκρίζα και ογκώδη πέτρα, την οποία μπορεί να αντικρίσει και ο σημερινός επισκέπτης του Κρανιδίου , σε σχήμα σχεδόν σφαιρικό που λέγεται Guri I Vitores = η Πέτρα της Νίκης. Επίσης κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 οι Κρανιδιώτες πολέμησαν και στις δυνάμεις της στεριάς σαν στρατιώτες ή οπλαρχηγοί και στις ναυτικές δυνάμεις σαν ιδιοκτήτες και σαν καπεταναίοι καραβιών. Οι Κρανιδιώτες έκαναν διπλό αγώνα από στεριά και θάλασσα. Πέρα όμως από το σπουδαίο ρόλο που έπαιξε το Κρανίδι στις πολεμικές συγκρούσεις, φιλοξένησε δύο φορές το Βουλευτικό. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η Κυβέρνηση της Επανάστασης προτίμησε για έδρα της το Κρανίδι γιατί το μέρος είναι κατά φύση οχυρό και δύσβατο από την ξηρά. Σπουδαίο ρόλο όμως για να εγκατασταθεί το Βουλευτικό έπαιξε η εμπιστοσύνη που ενέπνεαν οι ίδιοι οι Κρανιδιώτες ώστε να εγκατασταθούν εκεί στις κρίσιμες εκείνες στιγμές τόσοι σπουδαίοι πολιτικοί άντρες. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Κρανίδι είναι η γενέτειρα του Εμμανουήλ Ρέπουλη , στενού συνεργάτη και αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Βενιζέλου. Ο Εμμανουήλ Ρέπουλης άφησε την τελευταία του πνοή στο πατρικό του σπίτι , στο Κρανίδι. Ο επισκέπτης του Κρανιδίου διερχόμενος από τον περιφερειακό δρόμο προς το Πορτοχέλι μπορεί να θαυμάσει τους παραδοσιακούς ανεμόμυλους, οι οποίοι στέκονται περήφανα σε ύψωμα και προσδίδουν στο τοπίο μία μοναδική φυσιογνωμία υψηλής αισθητικής αξίας. Οι ανεμόμυλοι του Κρανιδίου είναι κυλινδρικοί, η διαφοροποίηση γίνεται από μικρά μορφολογικά στοιχεία που αποτελούν έκφραση των τεχνιτών που τους κατασκεύασαν.
|
|||||
|
|
|
|
|
|